Laatst kreeg ik van iemand die ik ken van Facebook een verzoekje om ook contact te houden via LinkedIn. Leuk hoor, dat LinkedIn, maar ik doe er eigenlijk niet zo veel mee. Ik vond het dan ook betrekkelijk zinloos om dat verzoekje te accepteren, maar ja, je kent het gevoel ongetwijfeld: je wilt niet al te lullig overkomen, en baat het niet, dan schaadt het toch ook niet?
Na de klik op ‘Accept’ werd ik door LinkedIn meteen getrakteerd op een indrukwekkende lijst van mensen die ik mogelijk zou moeten kennen. Het is vreemd, maar op internet vind ik het inmiddels al de normaalste zaak van de wereld dat men bij netwerken, webwinkels, etc. zo ongeveer alles van me weet.
In de echte wereld zou ik dat niet accepteren. Stel nou bijv. dat ik een filiaal van Blokker binnenwandel, en ik word bij de ingang begroet door zo’n typische Blokkergeit:
“Goedemiddag, Geuzenpartij! U hebt onze winkel dit jaar al 12 keer bezocht, en u hebt tijdens deze bezoekjes in totaal 34,56 uitgegeven. Uw vriend Koekiemonster heeft hier laatst een koektrommel aangeschaft. Mogelijk bent u ook geïnteresseerd.”
Ik zou nooit meer naar de Blokker gaan; en jij ook niet!
Maar goed, dit is internet, dus ik heb me maar laten verrassen door de voorstellen van LinkedIn. Ik zag al direct een hele serie namen van vrienden van vrienden op Facebook en Google+. Op zich allemaal nog niet eens echt schokkend, want zo werkt dat nou eenmaal tegenwoordig. Verder kwam ik nog heel wat namen tegen van mensen met wie ik de afgelopen jaren contact heb gehad via Gmail. Het is dan ook meteen duidelijk waarom Gmail en andere vergelijkbare diensten gratis zijn!
Het meest in het oog springend was echter de naam van een ex-werkgeefster. Met deze trien heb ik in de jaren 1998 en 1999 ruzie gehad over zaken als reiskosten, vrije dagen, overuren en wat dies meer zij. Het bleek nl. dat ze zeer goed was in het strooien met cijfers, want op het eerste gezicht leek het allemaal wel te kloppen, maar bij herberekening door mezelf kreeg ik helaas de indruk dat ze mij constant aan het bestelen was.
Het ging veelal om een paar dubbeltjes hier en een paar kwartjes daar. Op zich stelden deze bedragen natuurlijk niets voor, maar ze kwamen wel elke werkdag terug! (Ik schreef overigens al eerder over haar, waarbij ook andere zaken omtrent haar visie en overtuiging aan de orde komen.)
Al mijn herberekeningen en klachten heb ik destijds via een e-mailadres van het niet meer bestaande WordAccess / WXS verstuurd. We praten hier dus over de grijze oudheid van de nadagen van de vorige eeuw, en over de begindagen van het internet. Inmiddels hebben we met z’n allen ongetwijfeld vele miljoenen terabytes aan e-mail geproduceerd, maar ik denk niet dat er ooit één letter van wordt weggegooid. Het blijkt nl. allemaal, zelfs na grofweg 15 jaar, nog steeds geld waard te zijn!
En wat kan ik hier nou tegen doen? Tsja, ik zal de link naar deze log maar op mijn Facebook zetten. En zo houd ik het systeem dus gewoon in stand! Zucht…




Laat het hele volk maar mekkeren over het Koningslied. Ondertussen ga ik gewoon lekker mijn eigen gang!
Dat beeld van ‘Trix is nix’ heb ik door de jaren heen wel iets moeten bijstellen, want zuiver als persoon gezien heeft ze m.i. toch geen echt slechte prestatie geleverd. Maar toch, hoe jammer ook… Ze is helaas nooit mijn koningin geworden.
Als kind wist ik niet beter: ons land had een koningin, en die heette Juliana. Ik heb haar altijd gezien als een soort moeder en oma van ons allemaal. Ik stelde dan ook helemaal geen vragen over ons koningshuis. Waarom zou ik ook? Koninginnedag was toch bij uitstek geschikt om ons te onderscheiden van de rest van Europa?
Als ik naar een film uit de vorige eeuw zit te kijken, dan valt het me soms niet eens op of een acteur/actrice rookt. In de vorige eeuw was dat nl. nog de normaalste zaak van de wereld.
Niemand heeft mij ooit met een alu-hoedje zien lopen, maar soms denk ik wel degelijk dat er achter de schermen een eliteclubje bezig is om zo af en toe een land aan te wijzen dat enige tijd in de spotlights moet komen te staan.
Kom je geregeld in België? Of ken je misschien iemand die daar vaak komt? Dan bof je, want dan kun je daar je rookwaren (laten) inslaan.
Zo! Dat was een hele klus om die LAN-kabel vanuit de woonkamer dwars door het huis heen te trekken naar de hobbykamer. Maar het werkt nu, en ik ben er dik tevreden mee. Dit is met 100 Mbit/s niet alleen veel sneller dan via WiFi; het is ook nog eens een stukje veiliger. Er is immers niemand meer die evt. op mijn draadloos netwerk kan meeliften?
Ha ha! Nou dachten we allemaal dat het sinds gisteren gedaan was met de vorst, maar dat hebben we helaas goed mis! Er komt nl. per 30 april a.s. gewoon een nieuwe vorstperiode aan die mogelijk zal aanhouden tot ongeveer 2045!
Na nog een paar keer bellen met de helpdesk bleek er alleen nog maar een noodoplossing te zijn: een LAN-kabel. Daarmee zou ik direct toegang krijgen tot het modem, en zou ik op onderzoek uit kunnen gaan.


