De laatste tijd gebeurt er hier niet zo gek veel meer. Ik voel me echter wel geroepen om zo af en toe een teken van leven te geven.

Mijn tabaksplanten (foto) hebben inmiddels de smaak te pakken. Door de veel te koude lente en (tot op heden) dito zomer zat er aanvankelijk nauwelijks enige groei in, maar toch is het de laatste paar weken ineens erg hard gegaan. De grootste bladeren zijn nu al zo’n 40 cm lang, dus ik heb er alle vertrouwen in dat het alsnog helemaal goed gaat komen met de teelt van dit jaar!

Het werk aan de windmolen ligt momenteel stil. Het blijkt nl. niet zo eenvoudig te zijn om een elektromotor te vinden die voldoende spanning levert op een relatief laag toerental. Ik blijf dan ook (op internet en in de echte wereld) op zoek naar een handige hobbyist die mij precies de juiste motor kan leveren.

Op dit moment heb ik ook weer voor de zoveelste keer in mijn leven recht op bijstand. Ik ben inmiddels 50, en heb ooit een vak geleerd dat niet meer bestaat. Je snapt het dus wel… Nu betreft het hier een zaakje tussen de gemeente en de schrijver dezes, en dat zaakje loopt in feite al sinds eind oktober 2011. Ik wacht eerst de zoveelste beslissing af, maar daarna heb ik vast wel voldoende stof om hier een 10-delige serie te publiceren.

En dan vraag ik me ten slotte af of ik me misschien zou kunnen aansluiten bij een club voor pianolakhaters*. Vorig jaar kocht ik nl. een Sony Bravia voor nog geen 400 euri. Prima ding, maar van die pianolak was ik wat minder gecharmeerd. Ik zag er verdikkie de halve kamer ondersteboven in weerspiegeld! Bovendien is die zooi ook nog eens zo krasgevoelig als de pest. Bij bepaalde lichtval zag ik honderden krassen in alle kleuren van de regenboog! Tja, en toen zat er nog maar één ding op: wegschuren die hap! Ik zal er binnenkort nog wat autopoets tegenaan gooien, en dan hoop ik straks een beschaafde matzwarte rand over te houden.

Ik meld me hier absoluut weer als ik nieuws heb over de tabak, de windmolen, de inkomsten, de Sony Bravia, of wat dan ook!

*) Pianolak is de glanzende lak waarmee de rand van de meeste flatscreen tv’s wordt afgewerkt.

(1 stemmen, gemiddeld: 5,0)

 Loading ... Bedankt voor je stem!

Hoe nu verder?

Diep in mijn hart zou ik nog steeds willen meewerken aan massale protesten, maar ik zie het er helaas niet meer van komen. Vandaar dat ik steeds meer ben gaan nadenken over het creëren van eigen vrijheid en onafhankelijkheid.

Eigen tabak was de eerste stap, en een beetje eigen stroom wordt de volgende stap. Daarna zou ik kunnen gaan denken aan eigen bier, aan het opvangen van regenwater en meer van dat soort kleine dingen waardoor ik me steeds meer kan losweken van het systeem.

Ook denk ik inmiddels heel stilletjes na over het kopen van een klein lapje grond (iets minder dan een are is al voldoende) waarop ik een huisje kan neerpoten dat voor permanente bewoning geschikt is.

Ik moet het dan natuurlijk wel hebben van een stukje overgebleven grond ergens buiten de Randstad waar geen projectontwikkelaar iets in ziet. Ongetwijfeld gelden er voor alle stukjes grond weer andere regeltjes (en prijzen), maar er lijkt toch zo hier en daar veel mogelijk te zijn met weinig vergunningen zolang het huisje maar niet hoger wordt dan 3 meter.

Op het dak van dat huisje zouden dan een paar zonnepanelen kunnen komen, en rondom het huisje is er genoeg ruimte voor o.a. een tabaksveldje, een windmolen, een moestuintje en een schuurtje. Op een dergelijke manier hoeft de rest van mijn leven niet veel meer te kosten!

En om het verhaaltje af te maken, kan ik op mijn eigen lapje grond symbolisch een vrijstaat uitroepen. Natuurlijk zal die vrijstaat net zo’n grote klucht zijn als Eurostaete, maar daar durf ik dan ook gewoon voor uit te komen! Op het tuinhek zou ik drie borden kunnen bevestigen: ‘Einde EU’, ‘Einde Nederland’ en ‘Vrijstaat Geuzenland’. Wie weet? Misschien pikt de pers het wel op, en gaat het balletje alsnog rollen???

EINDE

(2 stemmen, gemiddeld: 5,0)

 Loading ... Bedankt voor je stem!

Helaas is het me nog niet gelukt om een geschikte electromotor of generator voor de windmolen te vinden, maar de zoektocht gaat door! Hopelijk binnenkort wat meer hierover.

Wat betreft de eigen tabak heb ik gelukkig wat beter nieuws te melden. De tweede helft van de oogst van vorig jaar heb ik op de snijmachine (zie foto) tot strookjes van ongeveer 1 mm breed versneden. Een hoop werk. Dat wel, maar dan heb je ook wat! Dit brandt toch echt een heel stuk beter dan de bredere (geknipte) strookjes van de eerste helft!

Afgelopen weekend ben ik ook weer afgereisd naar het Tabaksteeltmuseum in Amerongen om een paar zakjes zaadjes te kopen voor de teelt van 2012. Aldaar heb ik ook begrepen dat ik de bloemen van de tabaksplanten niet zomaar moet afknippen en fijnknijpen, maar dat ze eerst moeten drogen. Pas dan zijn de zaden rijp. Simpel, maar je moet het natuurlijk wel allemaal ff weten.

Inmiddels staan er in Huize Geuzenpartij! weer een paar kweekbakjes op de vensterbank. Dit jaar gaat een goede vriend van mij trouwens ook meedoen. Hij heeft nl. een volkstuintje, en wil dan ook eens kijken hoe de planten daar gedijen. Ook wil hij de bladeren straks onder het dak van zijn garage gaan ophangen om te zien of het drogen daar beter lukt dan bij mij in de huiskamer. Allemaal zeer interessante ontwikkelingen!

Ten slotte is medeweblogger Veni Etinam enthousiast geworden door mijn logjes over de tabaksteelt. Ik heb hem een zakje zaadjes opgestuurd, en ook hij gaat aan de slag.

Tabaksteelt gaat het volgens mij helemaal worden in 2012!

(2 stemmen, gemiddeld: 5,0)

 Loading ... Bedankt voor je stem!

Hoewel er in de komende stadia nog wel het e.e.a. kan veranderen, plaats ik hier alvast wat foto’s, beschrijvingen en specificaties van de windmolen in wording.

De rotor

De 45 cm lange bladen zijn gezaagd uit een PVC-pijp van 11 cm dik. Na aftrek van de zaagsneden houd je dan vier stroken over van 8,5 cm breed. Drie daarvan heb ik in model gezaagd en voorzien van schroefgaten.

Het hart van de rotor wordt gevormd door een driehoek met zijden van 15 cm. Omdat ik toevallig geen multiplex van de gewenste afmetingen kon vinden, heb ik 2 stukken watervast triplex op elkaar gelijmd. Zo kom je er dus ook. Na het aftekenen, boren en schilderen kon het zaakje aan elkaar worden geschroefd.

De bladen zijn rondom de as gemonteerd. Dat levert een totale diameter op van 92 cm.
Het rotoroppervlak bedraagt daarmee 0,66 m².

De kap

Omdat het toevallig zo uitkwam, is de kap 80 cm lang geworden. Voorop komt straks uiteraard een elektromotor of generator, maar in de testfase werk ik met een as van een fietswiel.

Op ongeveer 20 cm vanaf de voorkant is de as gemonteerd waarop de kap kan draaien. Deze as bestaat uit een losse tafelpoot van 3 cm dik. Omdat de kap natuurlijk wel vrij moet kunnen draaien, maar ook niet te losjes in de mast moet steken, heb ik er een koppelstukje van een afvoer overheen geschoven. Met een millimetertje speling rondom past dit nu perfect.

Achteraan zit het roer. Omdat er geen duidelijke richtlijnen te vinden zijn omtrent de grootte ervan, heb ik maar gekozen voor A4. Het is gemaakt van een stuk triplex, en zit gelijmd en geschroefd tussen twee glaslatten. Het afgeschuinde hoekje heeft geen functie, maar het ziet er zo gewoon wat sneller uit.

Ten slotte zie je vooraan nog een stuk ijzer zitten. Dat is de kop van een moker, en is bedoeld om in deze testfase de kap uit te balanceren.

Overige zaken

De mast is een overblijfsel van een oude parasol. Dat is een aluminium pijp van 2,45 m hoog en 4,8 cm dik. Voorlopig staat deze in een kerstboomstandaard. Dat werkt overigens prima, maar wil toch z.s.m. op zoek naar een voet van beton of gietijzer.

In de mast zaten al voldoende gaten, dus was het vrij eenvoudig om er op ongeveer 2 m hoogte een schroefoog doorheen te draaien om daar drie nylon tuidraden aan vast te kunnen knopen. Deze tuidraden zitten op hun beurt dan weer vast aan het balkon d.m.v. draadspanners.

Toekomstige wijzigingen?

Als ik een motor of generator kan vinden die ook op middelmatige snelheden voldoende stroom levert, dan kan ik de rotor in z’n geheel simpelweg op de as monteren. Als dat niet het geval is, dan moet ik gaan werken met een versnelling. Dan blijft de as van de fiets op z’n plek, en komt daar een poelie aan vast. De rotorbladen komen dan waarschijnlijk rechtstreeks op de poelie te zitten, en de motor komt dan onderaan te hangen.

Wordt vervolgd

(2 stemmen, gemiddeld: 5,0)

 Loading ... Bedankt voor je stem!

De pokkekou is voorlopig voorbij, dus ik durfde de balkondeur weer te openen om de nieuwe rotor eens te testen. Het waaide vanmiddag af en toe een heel klein beetje, dus ik verwachtte eigenlijk slechts een schommelende rotor te zien, maar dat viel reuze mee. Ook met een klein zuchtje wind komt het ding al op gang!

Natuurlijk hoef ik er niet op te rekenen dat de molen al stroom zal gaan opwekken bij grofweg één omwenteling per seconde, maar het is toch wel een beter gezicht dan de oude tweebladige rotor die soms echt wel wilde, maar het net niet voor elkaar kreeg om een slag te maken.

De rotor is gemaakt volgens het principe van YourGreenDream.com, maar dan wel met een aanpassing zoals beschreven in deel I. Het over de lengte doorzagen van een stuk PVC-pijp gaat soms wat onhandig omdat je te weinig houvast hebt, maar uiteindelijk is een dergelijke rotor toch nog eenvoudiger te maken dan de tweebladige rotor van o.a. triplex en glaslatten.

Een andere verbetering is de as waar de kap op draait. De verfroller met stukje draadeind is nu vervangen door een stalen tafelpoot. Over die tafelpoot (3 cm diam.) moest ik wel een koppelstukje van een afvoer schuiven om aan de dikte te komen van de binnendiameter van de mast, maar dat is bijzaak. Een foto van dit detail volgt nog.

Nu is het slechts wachten op wat meer wind, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het geheel nu goed genoeg is om eens te gaan denken aan een generator of elektromotor die als dusdanig dienst kan doen. Binnenkort ga ik op onderzoek uit. Laat ik dan maar eens beginnen bij een zaakje dat onderdelen voor stofzuigers en wasmachines verkoopt.

Wordt vervolgd

(2 stemmen, gemiddeld: 5,0)

 Loading ... Bedankt voor je stem!

Eindelijk waaide het vandaag een beetje zodat ik een eerste test kon uitvoeren met de windmolen. En ik ben tevreden, want de molen pakte genoeg wind om af en toe lekker op toeren te komen. Ik denk dan ook niet dat ik er straks een vliegende storm voor nodig zal hebben om daadwerkelijk stroom op te kunnen wekken!

De wind rondom het appartementencomplex waar ik woon is nogal wispelturig, en dat werd nu extra duidelijk zichtbaar: de rotor richtte zich tijdens de test van ongeveer een uur herhaaldelijk tussen Z en NW. Dat betekent dat ik een veel groter bereik heb dan ik dacht, want ik ging ervan uit dat ik op mijn balkon alleen iets zou hebben aan wind uit het ZW en W.

Het viel me ook op dat de rotor en de as (fietswiel) vrijwel geruisloos hun werk hebben gedaan. Bij hogere windsnelheden zal het geluid natuurlijk toemenen, maar ik reken er nu al op dat het slechts bij tevreden snorren zal blijven.

Natuurlijk is er altijd wel een minpuntje, maar dat kan ik in dit stadium al meteen proberen te verhelpen:

De kap draait op een stuk draadeind van 6 mm dat in een oude verfroller is gestoken. Dat geheel zit op zijn beurt dan weer in de top van de mast gepropt. Het draait de rotor al in de wind als je bij wijze van spreken een scheet laat, maar ik vind het toch een beetje gammel. Ik heb nu een draadeind van 8 mm gekocht. Dat ziet er een heel stuk steviger uit, maar nu moet ik iets zien te maken waar dat draadeind lekker in kan draaien.

Wordt vervolgd

(1 stemmen, gemiddeld: 5,0)

 Loading ... Bedankt voor je stem!

“Het is altijd dagenlang windstil als je een windmolen wilt testen.” Woorden van dergelijke strekking ben ik tijdens mijn zoektochten naar info over windmolens meer dan eens tegengekomen! Dat blijkt aardig te kloppen, want afgelopen zaterdag stond er tijdens de eerste test net genoeg wind om de rotor in de wind te houden, maar de rotor zelf schommelde slechts wat heen en weer.

De windmolen is nog lang niet klaar. Zoals je op de foto van de kap (of hoe noem je dat eigenlijk?) kunt zien, werk ik in de testfase met een vooras van een fiets. Voordat ik nl. besluit om verder te gaan met een generator, laadregelaar en accu wil ik natuurlijk wel het e.e.a. zeker weten:

Ik wil uiteraard eerst kijken of het zaakje op mijn balkon lekker wil draaien, maar ook of het allemaal wel stevig genoeg is. Een draaiende windmolen is nou eenmaal een gevaarlijk ding. Ik zit dan ook niet te wachten op schade of letsel door een omgevallen molen of door afgeknapte rotorbladen!

Als je ver buiten de bewoonde wereld een windmolen kunt neerzetten, zoals astronoom en handige hobbyist Mike Davis uit Arizona (VS), dan hoef je je natuurlijk geen zorgen te maken over een paar afgeknapte rotorbladen. Ik heb hier echter te maken met omwonenden en langskomend verkeer, dus voor mij ligt dat net ff iets anders.

Mike had nl. een pagina op YourGreenDream.com gevonden waarop wordt uitgelegd hoe je vrij eenvoudig een paar rotorbladen kunt zagen uit een stuk PVC-pijp. Die zien er echt geweldig uit, maar bij het zien van de foto’s wist ik eigenlijk al dat die bladen een zwak punt moesten hebben. Ook Scoraigwind uit Schotland waarschuwde voor dit gevaarlijke ontwerp: “Zo’n blad zal vroeg of laat afbreken op de scherpe hoek vlak boven de schroefgaten.” Kijk voor de foto’s nogmaals op YourGreenDream en op de pagina van Mike Davis. Scroll bij laatstgenoemde bijna geheel naar beneden voor een foto van zijn molen met afgebroken rotor.

Mijn eigen ontwerp -voornamelijk bestaande uit triplex, glaslatten en stevige bouten- is dan ook van een geheel andere orde. Hier ga ik de komende tijd wat mee experimenteren, maar wil toch ook proberen om een driebladige rotor te bouwen met een aangepast ontwerp van de bladen van YourGreenDream. De scherpe hoek gaat dan uiteraard verdwijnen, en ook komen de schroefgaten zo ver mogelijk uit elkaar. Het plaatje hieronder zal de zaak hopelijk wel enigszins verduidelijken.

Drie rotorbladen uit een PVC-pijp op een driehoekige montageplaat

Wordt vervolgd

(1 stemmen, gemiddeld: 5,0)

 Loading ... Bedankt voor je stem!