Archief van tag: Windows

Nukjes – II

Het is me niet gelukt om Budgie geheel te verwijderen, maar dat gaf niets. Ik zou toch direct verder gaan met upgraden naar Ubuntu 17.04. In deze allernieuwste versie van Ubuntu waren er wel een paar nieuwe interfaces beschikbaar. Ik koos er dan ook zomaar eentje uit. En toen gebeurde het… Ik zat ineens naar een knipperende cursor te kijken.

Gelukkig is de ramp te overzien, want ik heb nog een PC met Window$ 7. Al snel vond ik op diverse sites van Ubuntu aller­hande toets­combinaties om dit probleem te omzeilen, maar die bleken geen alle te werken.

Uiteindelijk zat er niets anders op dan installatie-DVD van Ubuntu 10.04 er maar eens bij te pakken om te redden wat er nog te redden viel. De meeste bestanden verhuis ik z.s.m. naar een externe harddisk, maar toch was ik wel blij dat ik al het recente spul uit mijn persoon­lijke mappen zoals Downloads, Muziek, enz. nog veilig kon stellen alvorens te gaan downgraden naar een versie uit 2010.

Vanuit 10.04 was het twee jaar geleden nog mogelijk om via 12.04 te upgraden naar 14.04, maar dat lukt nu helaas niet meer omdat er geen onder­steuning meer is voor een zeven jaar oude versie. Uit dit voor­gaande heb je kunnen opmaken dat de beste versies (met de langste support) in april van de even jaren verschijnen.

En nu? Tsja, voor alle recente versies is er een image (.iso) te downloden. Daarmee moet het in theorie mogelijk zijn om bijv. een bootable USB-stokje te maken. Maar ja, vraag me niet waarom, maar sinds de dagen van Window$ 98 SE is het mij simpelweg nooit meer gelukt om iets bootables te maken. Daarom heb ik onlangs bij SoftwareConsulent een installatie-DVD voor Ubuntu 16.04 besteld.

Daarmee ben ik in principe weer terug bij af, maar ik hoop natuurlijk wel dat een kakel­verse installatie heel wat sneller opstart dan een upgrade van een upgrade. En daar weer een upgrade van.

En dan tot slot het kosten­plaatje: Ubuntu is geheel gratis. De DVD van 10.04 werd mij in 2011 dan ook gratis toegezonden. Er werd alleen een bijdrage gevraagd als je Ubuntu een goed product vond. Daar heb ik destijds 5 euro van gemaakt. Nu kost een DVD incl. verzend­kosten 4 euro. Daar maak ik ook dit keer weer 5 euro van. Als ik dus eens in de zes jaar 5 euro betaal voor het gebruik van Ubuntu, dan kom ik uit op 83,3 cent per jaar. Dat is dus wel te overzien!

EINDE

Foto: De kosten voor zes jaar Ubuntu

1 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 5Aantal stemmen: 1 | Gemiddelde: 5,0
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Nukjes – I

Ondanks het feit dat Ubuntu z’n nukjes blijft houden, moet ik toch zeggen dat ik het een prettig besturings­systeem vind. Inmiddels gebruik ik het zo’n zes jaar, en ik heb er nooit onoverkome­lijke problemen mee gehad. Tot afgelopen week dan.

Mijn huidige versie, Ubuntu 16.04 (april 2016), werkte prima, maar het opstarten duurde toch wel heel erg lang. Tussen­tijdse updates verhielpen dat probleem niet, dus vond ik dat ik zelf maar eens moest ingrijpen door te gaan upgraden. Ik vermoedde nl. dat de interface de schuldige was. Daar had ik immers twee of misschien wel drie tweak tooltjes tegenaan geflikkerd?

Ooit was ik nl. dik tevreden met de klas­sieke Gnome interface. Gewoon een menubalk met een paar uitklap­vensters. Je kon ook nog kiezen tussen een aantal lichte en donkere uitvoeringen. Maar toen kwam Unity, een lelijke en onhandige interface, en Gnome werd het onder­geschoven kindje.

Er waren nog wel een paar Gnome-varianten, maar daar viel weinig tot niets aan te veranderen. Vandaar dat ik dus wat tooltjes nodig had om de kleuren en de picto­grammen aan te passen, om de venster­knoppen naar rechts te verhuizen, en nog een paar kleine dingetjes. Gelukkig komt Gnome weer helemaal terug. Tijd dus om dat eens via upgrades te controleren.

In 16.10 waren er nauwelijks zichtbare veranderingen. Mijn gehele interface met al z’n tweaks was zelfs volledig intact gebleven. De opstart­tijd bleef dus met een minuut of twee ongeveer gelijk. Ook bleken er nog geen andere interfaces beschik­baar te zijn in het login-scherm. Goed, ik heb heel kort wat zitten spelen met Budgie, een Gnome-variant die mogelijk vanaf versie 18.04 de standaard gaat worden.

Budgie was via de terminal (vergelijk­baar met de aloude DOS prompt) te installeren. Helaas bleek kanarie­pietje Budgie nog in experi­mentele fase te verkeren, want een hoop zaken werkten nog niet. Het lukte me gelukkig nog net om weer uit te loggen en terug te keren naar mijn vertrouwde interface. Dat bleek echter een voorbode te zijn van iets veel ergers…

Wordt vervolgd

 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5Nog geen stemmen
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Upgrade Ubuntu

Eens in de paar jaar komt er een officiële upgrade uit voor Ubuntu, een zgn. LTS (Long Term Service). Op dit moment is versie 16.04 (april 2016) aan de beurt. Een upgrade van je besturings­systeem is in feite hetzelfde als een upgrade van je weblog­software. Het is allemaal geen hogere wiskunde, maar na de instal­latie zijn er altijd tien­tallen zaken die nog moeten worden aangepast. En daar heb je helaas niet elke dag zin in.

Bij de huidige versie, 14.04, heb ik nog het meest lopen klooien met de vorm­geving van de desktop. Ik heb twee tweak tools nodig gehad om de handel terug te zetten naar de klassieke desktop. En dat is er m.i. echt eentje te veel.

Natuurlijk ben ik hopeloos ouderwetsch, maar ik heb toch echt genoeg aan een paar uitklap­vensters met een aantal hoofd­groepen en applicaties. De nieuwe Unity-desktop heeft nl. de belang­rijkste applicaties met iconen zo groot als stoep­tegels gerang­schikt aan de rand van het scherm. Dat is best handig, maar al het andere zit een paar muis­klikken verderop. Om dat probleem te omzeilen is er een zoek­functie ingebouwd die vooral erg handig is als je niet de exacte naam of beschrijving weet…

Gelukkig zijn er vele anderen die daar net zo over denken. Op menig forum kom ik nl. nog steeds berichten tegen van mensen die al die over­bodige Unity-franje alleen maar contra­productief vinden.

Dat hebben ze bij Ubuntu goed opgepikt. Daarom is er enige tijd geleden een nieuwe klassieke desktop verschenen met de naam MATE. Dat spreek je niet uit als het Engelse (of beter: Australische) ‘mate’, maar als ‘maté’. Dat is een hulst­achtige plant die in een deel van Zuid-Amerika voorkomt.

MATE is er overigens ook als complete licht­gewicht variant van de ‘echte’ Ubuntu. Ik weet op dit moment echter nog niet of die ook krachtig genoeg is voor bijv. video­conversie. Morgen (?) ga ik dus kiezen voor de gang­bare Ubuntu 16.04. De MATE Desktop kan ik dan instal­leren nadat de upgrade is afgerond.

Ubuntu is overigens niet beter of slechter dan Windows, maar als je Micro$oft met z’n stiekeme Windows-updates een dikke vinger wilt geven, dan zou je eens kunnen denken aan een overstap.

2 stemmen, gemiddeld: 5 van 52 stemmen, gemiddeld: 5 van 52 stemmen, gemiddeld: 5 van 52 stemmen, gemiddeld: 5 van 52 stemmen, gemiddeld: 5 van 5Aantal stemmen: 2 | Gemiddelde: 5,0
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Ubuntu 14.04

Voor mij is de vraag of ik moet overstappen op Windows 10 totaal niet belangrijk. Ik ben nl. onlangs van Ubuntu 12.04 overgestapt op 14.04. Mijn HP van ongeveer 10 jaar oud was wel toe aan vervanging, dus heb ik door de plaatselijke computerboer een mooi systeempje laten samenstellen met een mooie blanco harde schijf (1 TB) in twee partities zodat ik de ene helft kon inrichten voor Ubuntu, en de andere helft voor mijn bestanden.

Ubuntu is en blijft natuurlijk een OS dat door hobbyisten is gemaakt. Je loopt dan ook wel eens tegen een probleem aan, maar gelukkig is er voor alles een oplossing. Je moet dan niet bang zijn om het terminalvenster (vergelijkbaar met de systeemprompt van Windows) te gebruiken.

Voor een aantal Windows-applicaties gebruik ik nog steeds XP op een oude Compaq. Dat gaat wel veranderen, maar daar heb ik geen haast bij. Ik zal Windows 7 een herkansing geven, maar dan moet ik wel met één van de lichtste varianten aan de slag. Windows 7 stelt nl. altijd hogere eisen aan de hardware dan wordt opgegeven door Microsoft.

En dan tot slot: Windows 10 zal voor de meeste gebruikers gratis te downloaden zijn, en je weet natuurlijk wel waarom

1 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 5Aantal stemmen: 1 | Gemiddelde: 5,0
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Draadloos – IV (Windows 7 is ***!)

Zo! Dat was een hele klus om die LAN-kabel vanuit de woonkamer dwars door het huis heen te trekken naar de hobbykamer. Maar het werkt nu, en ik ben er dik tevreden mee. Dit is met 100 Mbit/s niet alleen veel sneller dan via WiFi; het is ook nog eens een stukje veiliger. Er is immers niemand meer die evt. op mijn draadloos netwerk kan meeliften?

Maar ja, dit hele gedoe met die LAN-kabel is een week of drie geleden begonnen toen ik via mijn nieuwe PC (een HP Dual Core) met Windows 7 tevergeefs contact probeerde te krijgen met mijn draadloos netwerk. Lees daartoe de eerste drie delen van dit verhaal.

Inmiddels werkt de LAN-verbinding zelfs onder Windows 7, maar toch heb ik er nu al spijt van! In de wetenschap dat Windows nogal wat vraagt van je systeem kocht ik dan ook de reeds genoemde Dual Core met 2 GB geheugen. Het blijkt helaas in de praktijk niet voldoende te zijn…

Natuurlijk staat Windows erom bekend dat je van alles kunt bijstellen. De automatische updates heb ik als eerste maar uitgeschakeld. Dat scheelde meteen een hoop frustratie bij het opstarten en afsluiten, maar al het andere heeft niet of nauwelijks tijdwinst opgeleverd. Je kunt bijv. transparantie (Aero) en andere grafische grappen uitschakelen, en je kunt diverse zaken uit de opstart verwijderen. Dat zal wel een fractie van een seconde schelen, maar het is helaas niet echt merkbaar.

Al met al moet ik dan ook stellen dat Windows 7 gewoon *** is! Het werkt waarschijnlijk pas lekker als je een supersnelle Quad Core hebt met minimaal 8 gieg aan geheugen en een harde schijf van een halve tera! Windows 7 lijkt het nl. constant nodig te hebben om z’n huishoudboekje bij te houden!

Mijn HP Dual Core ga ik dan ook maar aan de kant schuiven, en ga vooralsnog gewoon door met met mijn huidige Compaq met XP en Ubuntu. XP was nl. zo slecht nog niet! En Ubuntu blijft, ondanks z’n tekortkomingen zo hier en daar, toch z’n charmes behouden!

EINDE

1 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 51 stemmen, gemiddeld: 5 van 5Aantal stemmen: 1 | Gemiddelde: 5,0
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Draadloos – III

Na nog een paar keer bellen met de helpdesk bleek er alleen nog maar een noodoplossing te zijn: een LAN-kabel. Daarmee zou ik direct toegang krijgen tot het modem, en zou ik op onderzoek uit kunnen gaan.

Tsja, een LAN-kabel had ik nog wel ergens liggen, maar die was toch echt niet langer dan 1,5 meter. Dan moest ik de pc maar verhuizen naar de woonkamer. Met al die losse snoeren en kabels is en blijft zoiets natuurlijk een pokkeklusje, maar ja, voor de goede zaak moest ik maar wat overhebben.

Na een minuut op 10 stond de pc in de huiskamer te draaien. Tijdens het opstarten had ik gekozen voor XP omdat kennis omtrent Ubuntu en andere Linux-achtigen bij de helpdesk volledig ontbrak. Ik pakte vervolgens de LAN-kabel en propte deze in de pc en in het modem. En toen geschiedde het wonder… Binnen één seconde zat ik met de volle 100 Mbit/s op internet!

Ubuntu moest ik een handje helpen, maar dat was zo opgelost. Er was (kennelijk bij de installatie van Ubuntu) al een LAN-verbinding aangemaakt, maar de draadloze verbinding was nog als standaard gedefinieerd. Dat moest ik dus met een paar muisklikken omzetten, maar daarna had ik ook onder Ubuntu direct verbinding volgens dezelfde specificaties als onder XP.

Het deed me denken aan mijn verhuizing, nu bijna 11 jaar geleden. Midden tussen de verhuisdozen stelde ik mijn pc op, en plugde het inbelmodem in de PTT-doos. Ik verwachtte helemaal niet dat het met mijn nieuwe telefoonnummer vanuit mijn nieuwe woning in één keer zou lukken, maar ook toen geschiedde in feite hetzelfde wonder als vorige week… Na het starten van de inbelverbinding begon het modem als vanouds te kraken en te piepen, en een minuut later zat ik op internet!

Je zult wel begrijpen dat ik op het ogenblik weer helemaal terug bij af ben. Dat onderzoek naar de problemen met het draadloos netwerk heb ik gelaten voor wat het is, en ben vrijwel meteen voorbereidingen gaan treffen om op de ouderwetsche manier een LAN-kabel (UTP cat. 5e) aan te leggen.

Goed, met ruim 20 meter kabel zal ik misschien weer iets van die 100 Mbit/s inleveren, maar daar heb ik vrede mee. Al zal ik straks bijv. 98 Mbit/s overhouden, dan is dat nog altijd veel sneller en stabieler dan via WiFi. En ook nog eens een stukje veiliger. Onduidelijke figuren kunnen nu overal in de buurt netwerkjes kraken, maar niet hier!

Voorlopig eindigt hier het verhaal, maar ik kom straks terug als het allemaal werkt onder Windows 7. Tevens zal ik proberen uit te leggen wat de toekomstplannen zijn op het gebied van pc en internet. Windows is nl. een leuk product, maar het kost geld. Ubuntu is gratis, maar heeft z’n tekortkomingen. Ik blijf dus op zoek naar een goed alternatief.

Wordt vervolgd

 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5Nog geen stemmen
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Draadloos – II

Zo rond 2005 werd de nieuwe generatie modems geïntroduceerd. Modem en splitter zaten nu samen in één apparaat met de illustere naam Livebox (foto).

Dat modem moest dicht in de buurt staan van het punt waar de telefoonlijn binnenkomt, en de communicatie met de pc was mogelijk met een LAN-kabel of -veel handiger- via een draadloos netwerk: WiFi-kaart in het modem, dongle met ontvanger in een USB-poort van de pc, setupje draaien, en klaar. Dat was het helemaal! Geen gedoe meer met kabels!

In de afgelopen jaren heb ik een stuk of drie modems van het type Livebox versleten. Niet geheel toevallig kon ik via de pc goed volgen dat het aantal draadloze netwerken in mijn buurt alleen maar toenam, en ook niet geheel toevallig doken er steeds vaker berichten op over slecht beveiligde netwerken en modems waar handige knapen met een laptopje dan weer gretig misbruik van konden maken.

Ondanks deze mogelijke onveiligheid bleef ik echter volhouden dat kabeltjes aanleggen in feite iets was van de vorige eeuw. Die mening heb ik vorige week toch moeten bijstellen! Nee, ik heb geen onduidelijke figuren met een koevoet laptop over straat zien lopen, maar ik kreeg dat draadloos netwerk op mijn nieuwe HP Dual Core met Windows 7 niet aan de praat. Had ik misschien een nieuwe setup-cd nodig met de nieuwste drivers?

Volgens een medewerker van de helpdesk had Windows 7 zelf ook genoeg gereedschap aan boord om het zaakje aan de praat te krijgen, maar dan moest ik voor het aanmelden op het netwerk wel eerst een paar seconden op de reg-knop van het modem drukken. Daarna zou Windows 7 zelf wel op de proppen komen met de juiste netwerktool. Nou, niet dus! Op zich vond ik dat geen grote ramp, want het was slechts een eerste poging.

De echte problemen ontstonden pas nadat ik de dongle met ontvanger weer in mijn huidige pc (met XP en Ubuntu) had gepropt, en de zaak weer had opgestart: zowel XP als Ubuntu zagen mijn netwerk (plus minimaal 20 andere!) wel in de lucht hangen, maar konden zich niet meer aanmelden.

Wordt vervolgd

 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5Nog geen stemmen
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Ubuntu – Een evaluatie

Inmiddels gaan er vele dagen voorbij zonder dat ik Windows nodig heb. Je kunt dan ook gerust zeggen dat ik blij ben met Ubuntu. Surfen? FTP-en? HTML en PHP bewerken? Een torrentje zoeken? Daar heb ik geen Windows meer voor nodig! Ook heb ik nu eindelijk de beschikking over één mediaspeler voor alle gangbare mediaformaten, inclusief FLV (Flash Video), MOV (QuickTime) en bijna alle RM (RealPlayer).

Over de Windows-emulator WINE ben ik echter wat minder enthousiast. Het werkt lang niet altijd vlekkeloos, en eindigt vrijwel atijd met een paar interessante foutmeldingen. (Ubuntu loopt daar overigens niet op vast.)

Het gebruik van Windows-applicaties is m.i. dus niet echt een optie, en ben inmiddels naarstig op zoek naar goede vervangers voor o.a. Paint Shop Pro (foto’s), GoldWave (audio) en PageMaker (DTP). En ten slotte blijft het vreemd dat mijn printer/scanner nergens op wenst te reageren. Goed, het zij toegegeven dat mijn Lexmark X1195 niet in de lijst voorkomt, maar het zou toch op z’n minst mogelijk moeten zijn om met de standaard-driver een stukje platte tekst af te drukken? Maar nee hoor, wat ik ook probeer: alles komt in de wachtrij. En als ik vervolgens de wachtrij open, dan blijkt deze leeg te zijn!

Al met al vind ik dan ook dat Ubuntu nog wel een aantal obstakels te overwinnen heeft, maar voor de rest is het een prachtproduct dat zondermeer de potentie heeft om Windows voorbij te streven.

Tips omtrent software en drivers blijven natuurlijk welkom. Bij voorbaat dank!

3 stemmen, gemiddeld: 5 van 53 stemmen, gemiddeld: 5 van 53 stemmen, gemiddeld: 5 van 53 stemmen, gemiddeld: 5 van 53 stemmen, gemiddeld: 5 van 5Aantal stemmen: 3 | Gemiddelde: 5,0
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Ubuntu? – V

Om een lang verhaal kort te maken: uiteindelijk is het gelukt om de veel te lange installatie-ID (9 x 6 cijfers) aan Micro$oft door te geven, en om de code die ik terugkreeg (7 x 6 cijders) hier weer in te voeren. XP draait hier nu, en daar ben ik op zich best wel redelijk tevreden mee, maar ben ondertussen steeds vaker bezig op mijn oude systeem waarop Ubuntu naast XP is geïnstalleerd.

Na de kennismaking met de volledig naar eigen wens aan te passen GNOME-desktop, werd het eens tijd om mijn ADSL-aansluiting ook onder Ubuntu aan de praat te krijgen. Aan de installatie-CD van mijn provider (voor Windows) had ik natuurlijk niets omdat ik nog geen Windows-applicaties kan draaien. Daartoe heb je de Windows-omgeving WINE nodig, en die moet je dus via internet installeren…

Om deze cirkel te doorbreken moest ik dan ook wel met het netwerkgereedschap van Ubuntu aan de slag. Dat zag er maar primitief uit, vond ik. Voor draadloos ADSL waren er slechts vier tabs beschikbaar met een paar invoervelden en wat keuzemenu’s. En daarmee moest ik op internet kunnen komen? Ja dus!

Na het overnemen van de hele technische blabla van mijn huidige PC, heb ik daar een tekstbestandje van gemaakt, en dat op een USB-stokkie gezet zodat ik het in Ubuntu kon gebruiken om te kopiëren en te plakken. En zo had ik mijn ADSL in een paar minuten aan de praat!

Via het hoofdmenu is het Softwarecentrum te openen waar je van alles en nog wat kunt vinden om je op weg te helpen: software, drivers, plug-ins, lettertypen, enzovoort. Flash en Taalondersteuning waren dan ook snel gevonden en geïnstalleerd. Hierbij merk ik trouwens op dat Ubuntu zeer netjes is vertaald! Dit is overduidelijk nog ouderwetsch mensenwerk geweest.

Nu ben ik inmiddels wel toe aan de Windows-omgeving WINE, maar die zal ik pas installeren nadat ik Ubuntu ook op mijn huidige systeem heb geïnstalleerd.

Hiermee eindigt mijn verhaal, maar het is niet ondenkbaar dat ik er in de nabije toekomst nog wel het e.e.a. over zal schrijven.

Ben je Windows en Micro$oft ook zo zat? Denk dan ook eens na over Ubuntu of een andere Linux-distributie!

EINDE

1 stemmen, gemiddeld: 1 van 51 stemmen, gemiddeld: 1 van 51 stemmen, gemiddeld: 1 van 51 stemmen, gemiddeld: 1 van 51 stemmen, gemiddeld: 1 van 5Aantal stemmen: 1 | Gemiddelde: 1,0
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Ubuntu? – IV

De hoofdmoot van m’n bestanden was dus gered, maar die harde schijf? Nee, die moest er toch echt maar eens uit! Ik vond die Maxtor van 80 gieg nl. altijd al een herriebak, en die herrie was er in de loop der jaren zeerzeker niet minder op geworden! Tevens was ik wat minder gelukkig met het feit dat er na de installatie van XP meteen een tekstballonnetje uit de systray (systeemvak) tevoorschijn kwam…

Ik moest deze installatie dus aanmelden. Ook was het niet eens meer mogelijk om me via internet aan te melden omdat de (overgeschreven) code al vaker gebruikt was…

Met mijn computer in de arm, en met dit voorgaande verhaal kwam ik dan ook een dag later binnen bij de computerboer. Hij had nog wel een ‘echte’ harde schijf, een Western Digital van 160 gieg, in de kluis liggen. Voor 20 euro extra zou hij ’m erin zetten, ’m opdelen in twee partities en er Win XP SP3 op installeren. Die installatie kon ik dan gewoon zelf aanmelden met de code die ik van zijn laptop had overgenomen.

De computerboer bleef me overigens op het hart drukken dat dit toch echt allemaal volkomen legaal was, en dat ik niet bang hoefde te zijn voor lastige vragen van Micro$oft. Goed, de waarde van Win XP zal inmiddels wel fors gekelderd zijn nu zelfs de opvolger Vista alweer is opgevolgd door Win 7, maar toch was ik nog steeds niet echt blij met het feit dat ik Micro$oft moest bellen om mijn installatie van Win XP ook na 30 dagen nog aan de praat te kunnen krijgen.

Wordt vervolgd.

 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5Nog geen stemmen
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Ubuntu? – III

Hè! Tot ergens vlak na de millenniumwisseling was het leven van een computeraar nog redelijk overzichtelijk: behalve een bootflop van Win 98 had ik ook altijd nog wel een paar DOS-floppy’s liggen. Zo’n floppy was eenvoudig te maken: met de opdrachten sys a: en copy command.com a: was je in feite al klaar. Daarna zette je er nog een handjevol bestanden zoals defrag en fdisk bij, en je had een prachtig instrument om achter de schermen wat te rommelen.

In het uiterste geval tikte ik met het commando copy con [bestandsnaam] zelf wel ff een autoexec.bat en config.sys om mscdex.exe te laden. Daarmee werd de CD-Rom bereikbaar, en kon ik vrolijk de setup van Win 98 opnieuw draaien. Helaas zijn deze dagen voorgoed voorbij, en was dan ook ineens afhankelijk van een plaatselijke computerboer om me uit de brand te helpen.

Deze man had nog wel een bootable installatie-CD van Win XP SP3 voor me. Echter, om deze installatie aan de praat te krijgen moest ik wel ff de installatiecode van 5 x 6 cijfers en letters overnemen van zijn oude laptop. Legaal? Illegaal? Ik wist het niet, maar het werkte dus wel!

Van C: was weinig meer over, maar partitie D: was nog volledig intact! De primaire partitie C: van ongeveer 30 gieg moest dan ook tijdens de setup worden geformatteerd. Dat duurde ruim een uur, en ging ook niet bepaald geruisloos. Uiteindelijk is het wel helemaal gelukt, en had ik zo’n 2 uur na thuiskomst ineens een verse en snelle Win XP SP3 (bureaublad in ongeveer 10 sec.) plus de volledige beschikking over alle bestanden op partitie D:. Hoera!

Wordt vervolgd.

 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5 stemmen, gemiddeld: 0 van 5Nog geen stemmen
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!

Ubuntu? – II

Wat is me nl. overkomen? Vorige week kreeg ik tijdens het afsluiten van mijn PC (met XP SP2) ineens een melding omtrent zwevende bestanden. Windows moest voor het afsluiten eerst nog ff het e.e.a. rechtzetten. Helaas is dit niet helemaal gelukt, want bij de eerstvolgende herstart kwam Windows niet verder dan het opstartscherm, en zelfs starten in veilige modus wilde niet meer lukken.

Nou had ik misschien wel op F10 kunnen drukken tijdens het opstarten om de recovery (herstel) te activeren, maar heb hier geen ervaring mee. Zou dat misschien ongevraagd mijn partities om zeep kunnen helpen?

Gelukkig had ik mijn oude PC hier nog staan met een werkende installatie van XP. Hiermee zou het toch wel mogelijk zijn om een boot-CD te branden? Onder Win 98 SE was het immers nog mogelijk om een bootflop te maken, dus waarom dan heden ten dage geen boot-CD?

Jammer, maar helaas! In de Help en Ondersteuning van Windows heb ik daar geen letter over kunnen vinden. Dan maar eens het internet op. Ik plugde de USB-stekker van mijn ADSL-modem in mijn oude PC, en zowaar had ik binnen een paar seconden verbinding!

Na enig speuren vond ik een ISO-bestand waarmee ik met mijn brandprogramma een boot-CD kon maken zodat ik i.i.g. mijn partities zou kunnen bereiken. Wow! Dat klonk goed, dus ik opende het ISO-bestand met mijn brandprogramma Burn4free. Maar na een minuutje branden had ik… Een prachtige kopie van het gehele ISO-bestand! Grrr!

Ik had, zo begreep ik later, een CD-brander nodig die kon omgaan met ISO-bestanden. Snel gevonden, maar die gaf een dikke vette foutmelding. Waarschijnlijk ging het hier om een ontbrekende driver, maar ja, aan een cryptische melding met allerlei geheugenadressen heb ik helaas niet veel!

Wordt vervolgd.

2 stemmen, gemiddeld: 5 van 52 stemmen, gemiddeld: 5 van 52 stemmen, gemiddeld: 5 van 52 stemmen, gemiddeld: 5 van 52 stemmen, gemiddeld: 5 van 5Aantal stemmen: 2 | Gemiddelde: 5,0
Loading ... Loading ... Bedankt voor je stem!