Is er leven na de trein? – III

Daaromtrent heb ik half januari een berichtje verstuurd via het contact­formulier op Arriva.nl. Ik heb er expliciet bij vermeld dat het me misschien eens een keertje zou kunnen overkomen dat ik spontaan moet plassen onderweg, en dat ik in dat geval tijdens een tussenstop langs de route heel erg gelukkig kan worden van een mooie struik.

Ook leek het me wel logisch om zelf al aan te geven dat mijn gezeik de dienstregeling natuurlijk niet overhoop mag gooien. Het is nl. voor niemand leuk als de bus een minuut extra vertraging oploopt omdat de directeur van de Geuzenpartij! ergens naast de bus tegen de groenvoorziening staat te wateren. Ook is het natuurlijk niet ondenkbaar dat straks de halve bus ineens nodig moet plassen zodra ik uitstap. En dan is het uiteraard voor de rest van de dag wel gedaan met de dienstregeling!

Een paar dagen geleden kreeg ik pas antwoord, maar daar schoot ik niet echt veel mee op. Het meisje van de klantenservice had mijn verhaal overduidelijk niet goed gelezen, want ze probeerde mij meteen een blaasprobleem aan te praten: “Mocht u continu afhankelijk zijn van een toilet dan kunt u gebruik maken van de Intercity’s.”

Later ben ik doorgegaan op dit onderwerp via de FB van Arriva. Daar ging de conversatie heel wat vlotter, maar nog steeds kwam mijn verhaal niet echt over. Ik hoef nl. niet 85 keer te plassen onderweg, en ik heb ook al geen afsluitbaar hokje nodig. Ik vraag in feite alleen maar of de chauffeur en ik het samen eens zouden kunnen worden tijdens een gevalletje hoge nood. Maar dat zit er helaas niet in, denk ik.

Dat wordt dus evt. een inge(p)laste pauze van een half uur. Dat is te overzien, maar die extra tijd moet ik wel meenemen in de planning. Ruim 3 uur dus, met een uitloper naar ruim 3,5 uur.

Enfin, ik ga voor de aardigheid toch maar eens uitzoeken of ik misschien voor 5 euro vanaf Rotterdam via Stockholm en Rome naar Antwerpen kan vliegen. Mocht dit niet lukken, dan zal ik toch de bus maar nemen. Of ik kan natuurlijk proberen om te gaan liften.

Hiermee eindigt dit verhaal, maar wordt binnenkort ongetwijfeld vervolgd.

EINDE

Update – za 6 feb 2015 @23:17:
Helaas moet ik definitief afzien van dit busavontuur. De gehele reis naar Baarle, gerekend vanaf de voordeur, zou maar liefst 3 uur 45 gaan duren. De reis naar Poppel-Grens per trein en bus via Tilburg zou ik met een wat strakkere planning kunnen aftikken op 2 uur 35.
Verder vind ik dat de langeafstandsbus tussen Utrecht en Breda sowieso ergens halverwege de route een pauze van een paar minuten zou moeten inlassen zodat iedereen in de gelegenheid wordt gesteld om de benen te strekken, een luchtje te scheppen, te roken en een plas te doen. Helaas kan dit er simpelweg niet af.
Jammer. Ongetwijfeld binnenkort meer in volgende logs.

(Aantal stemmen: 1 | Gemiddeld: 5,00 van 5)
Loading...

2 gedachten over “Is er leven na de trein? – III

  1. Ik heb iets tegen het openbaar vervoer of misschien heeft het openbaar vervoer wel iets tegen mij dat zou ook kunnen. Hoe dan ook ik heb er een hekel aan 🙂

  2. @Leidse Glibber:
    Mijn “verhouding” met het OV is exact hetzelfde. Jij hebt de mazzel dat je kunt beschikken over je eigen auto. Ik niet; dus ik moet er tegenop zien te boksen met mijn snorscootertje. En dat lukt helaas niet altijd… 🙁

Reacties zijn gesloten.