Pietenjacht – II

Vorige week ben ik met moeders naar de Spar in Zwartebroek geweest. Natuurlijk zal Zwartebroek onder druk van een stel krijsende Sylvana’s vroeg of laat wel moeten worden omgedoopt tot Wittebroek. Maar goed, dit terzijde.

Hoewel de Randstad zo ongeveer om de hoek ligt, is Zwartebroek nog steeds een rustige plattelands­gemeente waar men zich niets aantrekt van het gezanik over Zwarte Piet. Die gast blijft daar dus gewoon zwart, of op z’n minst donkerbruin.

Bij de Spar trof ik een weliswaar niet echt opvallend Sinterklaas­schap aan, maar Zwarte Piet was prominent aanwezig op de chocolade­letters en de zakken met strooigoed. Ook geen witte, blauwe of groene Pieten gezien. Hulde.

De Hoogvliet in de Amersfoortse wijk Schuilenburg is een winkel waar ik zo eens in de paar weken op zaterdag bood­schappen ga doen. Dit combineer ik met een bezoekje aan een vriend van me. Schuilenburg is een nette wijk, maar rondom het winkel­centrum -waar ook de Hoogvliet te vinden is- woont wel erg veel allochtoon spul.

Hoewel ik er absoluut niet zou willen wonen, krijg ik geenszins de indruk dat de verhoudingen tussen diverse bevolkings­groepen er op scherp staan. Ook binnen bij de Hoogvliet is de sfeer gemoedelijk. Het Sinterklaas­schap zag er ook goed uit. Het meest opvallende snoepgoed was een zakje Pietenkopjes (foto). Hoogvliet is dus een Piet­vriendelijke winkel. Bravo!

Terwijl ik stond te scheumen tussen het snoepgoed stond er een klein Nederlands jochie toe te kijken. Ik liet hem de Pietenkopjes zien en gaf hem de volgende levensles mee: “Zwarte Piet zult gij eren. Al de dagen van uw leven.”

Tja, het rijmde niet, maar het zou zomaar eens ergens in het Oude Testament kunnen staan. Het jochie begreep er dan ook niet veel van, maar zijn moeder wel. Zij was het helemaal met me eens! Medestanders vind je dus overal, maar helaas hoor je ze vrijwel niet.

Voorbij is de Pietenjacht nog niet dus.
Want ik ga nog naar de Boni en de Plus.

Wordt vervolgd

(Aantal stemmen: 3 | Gemiddeld: 4,67 van 5)
Loading...